Mojem gradu Đurđevcu

Kad se babe sukača primu v ruke,

Omese one kolače bez muke,

 

Jer je to Đurđevec.

 

Kad se tamburaši prime vina i pesme,

V dva vjutro viču: „De sem?“

 

Jer je to Đurđevec.

 

Kad se đaci prime vučenja,

V školi nema mučenja,

 

Jer je to Đurđevec.

 

 

Ivan Hodalić, 4.b