SELJAK

Seljak na svojemu polju,

motikom zemlju obrađiva,

sunce mu v joči trešči,

a znoj ga celoga prebija.

 

Pod drevo si je sel,

v lepu ladovinu,

jabuku si je zel,

veliku i finu.

 

Na traktor si sedne,

i polako doma krene,

droca se putem,

i pozdravla seljačke žene.

 

Umorna tela, al srečne duše,

dolazi u dvorište svoje,

tam ga čeka žena

i dece njihove troje.

 

Si ga vole,

si mu se dive,

jer od njegvog rada,

si ukućani žive.

 

Tomislav Čukljaš, 7. d